Ik kwam naar CrossYart met het verlangen om terug te keren naar de fenomenologie van filosoof Maurice Merleau-Ponty, die een grote inspiratiebron in mijn werk is. Mijn plan was mijn artistieke praktijk theoretisch te verdiepen door zijn werk opnieuw te bestuderen, en door andere boeken te lezen die een verbinding maken tussen de fenomenologie en de kunst. Om vervolgens, geladen met nieuwe inzichten, te reflecteren op mijn artistieke praktijk.

In het verlengde daarvan wilde ik onderzoek doen naar de verbinding met mijn publiek; wat deel ik over diepere lagen en motieven die in mijn kunst besloten liggen?

Uiteindelijk is het een zoektocht geweest naar hoe ik vrijer kan zijn, hoe ik mezelf kan bevrijden van interne censuur, van bepaalde angsten, en van het zoeken naar legitimatie voor mijn werk. Mijn onderzoek bestond uit drie delen:

1. Het bestuderen van het boek De Fenomenologie van de waarneming van Maurice Merleau-Ponty, met reflecties over mijn werk. Ook had ik 2 andere boeken (De Wereld als Verschijning van Corijn van Mazijk,
Phenomenology of Performance Art) uitgezocht, maar die raakten niet aan waar ik naar zocht.

2A. Het bestuderen van andere kunstenaars o.a. aan de hand van het boek ‘Missen als een ronde vorm’. Hoe andere kunstenaars hun autobiografie, hun eigen ervaring vertalen in hun werk.
2B. Parallel hieraan maakte ik de Performance Terug, waarvoor ik een tekst schreef met fragmenten van Merleau-Ponty, Melissa Febos, Ted Hughes verweven met persoonlijke herinneringen, en ontstaansgeschiedenissen van verschillende werken, die dienden als kapstokken voor de kernideeën van de filosofie van de fenomenologie.

3. Interviews met kunstenaars Dries Verhoeven, Eva Spierenburg en Richtje Reinsma, over hoe je autobiografische uitgangspunten vertaalt naar kunst, wat je daarover deelt, over schaamteloosheid, moederschap en schijt hebben aan de wereld.