Jarno van Es
Het Ene en het Vele
de wonderspreukigheid van het bestaan
Heb je dat ook weleens, dat een kunstwerk je omverblaast?
Op twee momenten in mijn leven heb ik dat ervaren op een manier die ik niet eerder meegemaakt had.
Het is me gelukkig wel vaker overkomen maar die twee keer waren toch uitzonderlijk, ze zijn me altijd bijgebleven. De eerste keer was bij een expositie van Abstract Expressionism, in de Royal Academy in Londen. Daar zag ik schilderijen van Clyfford Still die zo’n indruk op me maakten dat ik eigenlijk niet weg wilde uit de wereld die hij had geschapen, ik heb uren bij zijn kunstwerken doorgebracht.
Heb je dat ook weleens, dat een kunstwerk je omverblaast?
Op twee momenten in mijn leven heb ik dat ervaren op een manier die ik niet eerder meegemaakt had.
Het is me gelukkig wel vaker overkomen maar die twee keer waren toch uitzonderlijk, ze zijn me altijd bijgebleven. De eerste keer was bij een expositie van Abstract Expressionism, in de Royal Academy in Londen. Daar zag ik schilderijen van Clyfford Still die zo’n indruk op me maakten dat ik eigenlijk niet weg wilde uit de wereld die hij had geschapen, ik heb uren bij zijn kunstwerken doorgebracht.
De andere keer was in het Chichu Museum op Naoshima, een eiland in Japan waar een
installatie van Walter de Maria een soortgelijk effect op me had. Die blies me welhaast
letterlijk omver, in de zin dat ik nadien echt even moest gaan zitten om ervan bij te komen.
Die twee ervaringen waren de aanleiding om mijn eigen werk en positie te onderzoeken aan
de hand van deze twee autonome kunstenaars. Er sprak een enorme overtuiging uit hun werk, van de kunstenaar maar ook van het kunstwerk zelf. De werken spraken voor zichzelf en hadden hun eigen vocabulaire, een eigen logica en misschien zelfs metafysica.
Dit riep de volgende vragen bij mij op:
Hoe hebben die twee kunstenaars dat voor elkaar gekregen, om mij zo omver te blazen?
Hoe gingen ze te werk, wat waren hun uitgangspunten, wat was hun filosofie?
Hoe kom je als kunstenaar op dat punt?
Kan ik daar ook komen en zo ja, welke weg moet ik dan bewandelen?
Om deze vragen te onderzoeken heb ik verschillende boeken gelezen, online video’s en lezingen bekeken en het Guggenheim Museum in Bilbao bezocht. Daarnaast heb ik na twee verschillende piano performances, mijn publiek naar hun publiekservaring gevraagd.
Lees het verslag:
installatie van Walter de Maria een soortgelijk effect op me had. Die blies me welhaast
letterlijk omver, in de zin dat ik nadien echt even moest gaan zitten om ervan bij te komen.
Die twee ervaringen waren de aanleiding om mijn eigen werk en positie te onderzoeken aan
de hand van deze twee autonome kunstenaars. Er sprak een enorme overtuiging uit hun werk, van de kunstenaar maar ook van het kunstwerk zelf. De werken spraken voor zichzelf en hadden hun eigen vocabulaire, een eigen logica en misschien zelfs metafysica.
Dit riep de volgende vragen bij mij op:
Hoe hebben die twee kunstenaars dat voor elkaar gekregen, om mij zo omver te blazen?
Hoe gingen ze te werk, wat waren hun uitgangspunten, wat was hun filosofie?
Hoe kom je als kunstenaar op dat punt?
Kan ik daar ook komen en zo ja, welke weg moet ik dan bewandelen?
Om deze vragen te onderzoeken heb ik verschillende boeken gelezen, online video’s en lezingen bekeken en het Guggenheim Museum in Bilbao bezocht. Daarnaast heb ik na twee verschillende piano performances, mijn publiek naar hun publiekservaring gevraagd.
Lees het verslag: