Maaike Gottschal
Maaike groeide op in een textielfamilie. Al op zeer jonge leeftijd leerde ze weven, breien, kantklossen, borduren, zijde beschilderen, batik, spinnen en haar eigen kleding maken. Ze werd geboren in Haarlem en groeide op in Lelystad, een gebied dat door grootschalige waterbouwkundige werken is gewonnen. Ze studeerde kunstgeschiedenis, (sieraden) ontwerpen en beeldende kunst, en heeft altijd op het snijvlak van verschillende disciplines gewerkt.
Met Textielfabrique verdiepte ze zowel haar technische als conceptuele kennis van textiel via een onderzoek getiteld ‘Textile as Language’. Als onderdeel van dit onderzoek volgde ze lessen bij klassiek opgeleide textieldocenten in Nederland, Japan en Zuid-Amerika. Tien jaar lang gaf Maaike daarnaast wekelijks masterclasses in textiel.
In 2019 rondde ze de master Contextual Design af aan de Design Academy Eindhoven op basis van haar onderzoek naar (hand)technologie en de rol van de zintuigen binnen het creatieve proces.
Als wever, fotograaf en beeldend kunstenaar In haar geweven en beeldend werk en haar fotografie presenteert Maaike een eigenzinnig oeuvre dat weerspiegelt wat het betekent om een ziende, denkende, lezende, voelende en handelende mens te zijn, een zintuiglijke kunstenaar en een verbinder van taal, technologie en textiel in ruimte en tijd. Door oude technieken en ambachten te bestuderen, ontdekte ze verbanden door de tijd heen. Door open en aandachtig te blijven, begint zij het eigen werk te herkennen in dat van makers uit verschillende tijdperken. Daar zij vaak ook gebruik maakt van technieken en uitingsvormen die in de vergetelheid dreigen te raken. Het besef van traditie en overdracht bevordert een diep gevoel van verbondenheid en respect.
“Ik houd me bezig met een multidisciplinaire textielpraktijk, waarbij ik me verdiep in het textielerfgoed van over de hele wereld. Mijn missie is om mensen bewust te maken van het enorme potentieel dat textiel in onze cultuur kan hebben. In het verleden was textiel een belangrijk medium om waarden, emoties en troost over te brengen en door te geven.
Mijn praktijk wordt gedreven door nieuwsgierigheid en is geworteld in radicaal experimenteren. Ik heb behoefte aan spel, ik wil verrast worden en ik wil van elk werk dat ik maak iets nieuws leren. Ik dring mijn wil niet op aan het materiaal. Ik luister, en daarna reageer ik. Er zijn geen directe verhalen of vaste thema’s verbonden aan mijn werk. De betekenis verandert door het maakproces zelf.
Ik hoop dat mijn werken tijdmachines worden. Ze zijn gemaakt met een bepaalde intentie, maar kunnen in het heden worden beleefd door anderen die er hun eigen intenties aan toekennen. En misschien worden ze, als ze eenmaal in de vergetelheid zijn geraakt, weer herontdekt en inspireren ze dan op hun beurt mensen van die tijd met nieuwe intenties."
Met Textielfabrique verdiepte ze zowel haar technische als conceptuele kennis van textiel via een onderzoek getiteld ‘Textile as Language’. Als onderdeel van dit onderzoek volgde ze lessen bij klassiek opgeleide textieldocenten in Nederland, Japan en Zuid-Amerika. Tien jaar lang gaf Maaike daarnaast wekelijks masterclasses in textiel.
In 2019 rondde ze de master Contextual Design af aan de Design Academy Eindhoven op basis van haar onderzoek naar (hand)technologie en de rol van de zintuigen binnen het creatieve proces.
Als wever, fotograaf en beeldend kunstenaar In haar geweven en beeldend werk en haar fotografie presenteert Maaike een eigenzinnig oeuvre dat weerspiegelt wat het betekent om een ziende, denkende, lezende, voelende en handelende mens te zijn, een zintuiglijke kunstenaar en een verbinder van taal, technologie en textiel in ruimte en tijd. Door oude technieken en ambachten te bestuderen, ontdekte ze verbanden door de tijd heen. Door open en aandachtig te blijven, begint zij het eigen werk te herkennen in dat van makers uit verschillende tijdperken. Daar zij vaak ook gebruik maakt van technieken en uitingsvormen die in de vergetelheid dreigen te raken. Het besef van traditie en overdracht bevordert een diep gevoel van verbondenheid en respect.
“Ik houd me bezig met een multidisciplinaire textielpraktijk, waarbij ik me verdiep in het textielerfgoed van over de hele wereld. Mijn missie is om mensen bewust te maken van het enorme potentieel dat textiel in onze cultuur kan hebben. In het verleden was textiel een belangrijk medium om waarden, emoties en troost over te brengen en door te geven.
Mijn praktijk wordt gedreven door nieuwsgierigheid en is geworteld in radicaal experimenteren. Ik heb behoefte aan spel, ik wil verrast worden en ik wil van elk werk dat ik maak iets nieuws leren. Ik dring mijn wil niet op aan het materiaal. Ik luister, en daarna reageer ik. Er zijn geen directe verhalen of vaste thema’s verbonden aan mijn werk. De betekenis verandert door het maakproces zelf.
Ik hoop dat mijn werken tijdmachines worden. Ze zijn gemaakt met een bepaalde intentie, maar kunnen in het heden worden beleefd door anderen die er hun eigen intenties aan toekennen. En misschien worden ze, als ze eenmaal in de vergetelheid zijn geraakt, weer herontdekt en inspireren ze dan op hun beurt mensen van die tijd met nieuwe intenties."
