Dit vormt de basis van zijn werk, van waaruit hij diverse thema's verkent, zoals massaproductie, ruimtevaart, archeologie en toekomstvisies. Vanuit gedegen onderzoek naar de verschillende thema's onderzoekt hij materiaal en vorm, waaruit het werk uiteindelijk voortkomt. Het gedegen onderzoek is een belangrijke schakel in het proces, die helpt om keuzes beter te begrijpen en de inhoud van het werk te versterken.

Door in series te werken, creëert hij de ruimte om deze verschillende onderwerpen afzonderlijk te behandelen. Deze series bieden vervolgens context voor elkaar. Het is belangrijk dat geleende vormen en gereproduceerde objecten herkenbaar blijven, omdat ze een directe communicatie moeten hebben. Je weet enigszins waar je naar kijkt, omdat je het herkent; er ontstaat een zekere mate van vertrouwen door het collectieve visuele geheugen dat we hebben van praktische dingen. Met zijn werk stelt hij bijvoorbeeld de vraag of wat we maken losgekoppeld kan worden van het praktische doel ervan, en onderzoekt hij de esthetische eigenschappen van deze objecten.

Efficiëntie en productieverfijning kenmerken de kunstmatigheid van onze tijd. Hij benadrukt momenteel het contrast tussen kunstmatigheid en natuurlijke processen: de maakbaarheid van de dingen om ons heen creëert een kunstmatige perceptie van ons bestaan. Natuurlijke processen zoals erosie en veroudering ondermijnen deze perceptie. Het idee van sociale engineering – geboren uit het geloof in vooruitgang – is eindig. Het vervalt onvermijdelijk, om plaats te maken voor een nieuw tijdperk met nieuwe ideologieën.

Daar ligt voor hem de spanning: de voortdurende vooruitgang die onlosmakelijk verbonden is met zijn duistere kant. De zichtbare, confronterende afbrokkeling die de tijd met zich meebrengt.